Με οδηγό την αγάπη μας για το παιδί, διανύουμε την απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων, σε ένα ταξίδι χαράς, γνώσης, δημιουργίας και χειραφέτησης. Με τις αποσκευές μας γεμάτες παιδαγωγικά, πολιτισμικά και αξιακά εργαλεία, εκκινούμε για το πιο αναπάντεχο ταξίδι. Προορισμός μας, η συνοικοδόμηση του “πλούσιου” παιδιού.
Η εικόνα για το παιδί και η πεποίθηση για το τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει, αποτελεί τη βασική αφετηρία της διαπαιδαγώγησης. Θα μπορούσε κανείς να πει, δίχως να υπερβάλλει, πως υπάρχουν τόσες διαφορετικές εικόνες για το παιδί, όσες και οι άνθρωποι που στοχάζονται πάνω σε αυτό το θέμα. Για εμάς η επιλογή της εικόνας για το παιδί αποτελεί ζήτημα εξέχουσας σημασίας, ορίζοντας τους σκοπούς, το περιεχόμενο, τις μεθόδους και τα μέσα της διδασκαλίας μας. Εμπνεόμενες από την προσέγγιση του Reggio Emilia θέτουμε το παιδί στο επίκεντρο της παιδαγωγικής μας.

Όμοια με το θεωρητικό πλαίσιο της προσέγγισης της ιταλικής πόλης του Reggio Emilia αναγνωρίζουμε το παιδί ως φορέα δικαιωμάτων και θεμελιωτή των εμπειριών και της ταυτότητάς του. Ως πολίτη όχι του αύριο, μα του σήμερα, από την ίδια τη στιγμή της γέννησής του. Ως μιαν οντότητα με συναρπαστικές δυνάμεις και δυνατότητες σε όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του.
Πιστεύουμε στο “ικανό παιδί”, που από την βρεφική κιόλας ηλικία εξετάζει σκόπιμα και συνειδητά τον κόσμο και την πραγματικότητα γύρω του για να τα ερμηνεύσει και να τα κατανοήσει. Φτιάχνει υποθέσεις, τις δοκιμάζει δομώντας προσωρινές θεωρίες, που δε διστάζει καθόλου να τροποποιήσει ή να καταργήσει. Με αυτόν τον τρόπο πρωταγωνιστεί στην ίδια του την μάθηση. Οι δυνατότητες ωστόσο του “ικανού παιδιού” παραμένουν αόρατες αν αυτό δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Για να αναδειχθούν πρέπει πρώτα να αναγνωριστούν και με τον απαιτούμενο σεβασμό να δοθεί προσοχή στα όσα σκέπτεται, λέει και πράττει. Διαδικασίες όπως αυτή της παιδαγωγικής τεκμηρίωσης του Reggio Emilia αναδεικνύουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα του παιδιού, το τι επιζητά μέσω των εμπειριών του.
Πιστεύουμε στο παιδί ως κοινωνική οντότητα. Ως μια προσωπικότητα που από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο αλληλεπιδρά με τον κοινωνικό του περίγυρο, εκφράζει τις επιθυμίες του και επιδιώκει να συμμετέχει ενεργά στα όσα το αφορούν προσωπικά. Ένα παιδί που λειτουργεί ως “ειδικός” αναφορικά με τη ζωή του και στην προσπάθειά του αυτή, ξεδιπλώνει μια ευρεία γκάμα επικοινωνιακών και εκφραστικών δεξιοτήτων. Δομεί τη γνώση επικοινωνώντας με τους δικούς του μοναδικούς τρόπους, αναπτύσσοντας όλες τις πιθανές του “γλώσσες”, εκφραστικές, επικοινωνιακές, συμβολικές, γνωστικές, ηθικές, λογικές και μεταφορικές.
Για το λόγο αυτόν επιλέγουμε την ενεργό συμμετοχή των παιδιών σε μακρόπνοα project που σχετίζονται με ζητήματα της πραγματικής ζωής, με τα ενδιαφέρονται και τις εμπειρίες τους, στα πλαίσια των οποίων παίρνουν αποφάσεις και αναδεικνύονται οι ιδέες τους. Ως παιδαγωγοί επιλέγουμε να τους παρέχουμε εμπειρίες τέτοιες, που θα τα μετουσιώνουν σε ενθουσιώδεις πρωταγωνιστές στην μαθησή τους, αναζητώντας τη γνώση με δημιουργικούς τρόπους στα πλαίσια ομάδων και με τη χρήση υλικών και εργαλείων που θα τους επιτρέπουν να χρησιμοποιήσουν τις “εκατό γλώσσες” των παιδιών για την παραγωγή και όχι απλά αναπαραγωγή πολιτισμού, αξιών και στάσεων.

Όπως στο Reggio Emilia δίνουμε βαρύτητα στο ζήτημα των σχέσεων μεταξύ παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών. Η συναδελφικότητα, η συνεργασία και οι αμοιβαίες σχέσεις αποτελούν μονόδρομο στα πλαίσια μιας παιδαγωγικής του διαλόγου και του “ακούειν”. Αυτός είναι και ο λόγος που στους χώρους του “Reggio – Θεσσαλονίκη”, στην piazza, το ατελιέ, την βιβλιοθήκη, τις αίθουσες, την τραπεζαρία, την κουζίνα,το προσωπικό και τα παιδιά δε συναντώνται απλά, μα συνδιαλέγονται, επικοινωνούν και ανταλλάζουν ιδέες.
Η προσέγγιση του Reggio Emilia συνοψίζεται στην έμπρακτη εμπιστοσύνη στο παιδί και τις δυνατότητές του, στην παιδαγωγό ως ερευνήτρια και συμμέτοχο της μάθησης και στο αποτέλεσμα που μπορεί να επιφέρει η εισαγωγή της φαντασίας στην εκπαίδευση. Ένα μανιφέστο των πραγματικών ανθρώπινων δυνατοτήτων.
Το Reggio Thessaloniki συγκεντρώνει παιδαγωγούς και επιστήμονες από διαφορετικές βαθμίδες και με διαφορετικές εκπαιδευτικές αφετηρίες προκειμένου να πραγματοποιήσει το σκοπό όλων των δασκάλων: να μορφώσουν και όχι να εκπαιδεύσουν, να εμψυχώσουν, να στηρίξουν και να σταθούν συνοδοιπόροι των παιδιών στο δύσκολο μα όμορφο δρόμο της μάθησης και της γνώσης.
×
Responsive Menu Clicked Image