Το εκπαιδευτικό σύστημα του Reggio Emilia, αντιπροσωπεύει μια καινοτόμα παιδαγωγική προσέγγιση προσχολικής ηλικίας. Ιδρυτής αυτής της φιλοσοφίας είναι ο Loris Malaguzzi, ο οποίος κατόρθωσε να οργανώσει ένα “δημοκρατικό” σχολείο υποστηρίζοντας την ελευθερία και αυτονομία του παιδιού, αλλά και θέτοντας τον δάσκαλο σε ρόλο συνεργάτη. Πρόκειται για ένα μοντέλο εκπαίδευσης στο οποίο οι νοητικές, οι συναισθηματικές, οι κοινωνικές και οι ηθικές δυνατότητες του παιδιού, καλλιεργούνται μέσα απο δημιουργικούς τρόπους έκφρασης. Η εκπαίδευση της προσχολικής αγωγής στα σχολεία του Reggio Emilia, αναγνωρίστηκε το 1991 απο το Αμερικάνικο περιοδικό “Newsweek”, ως ένα απο τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο. Η προσέγγιση αυτή προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους παιδαγωγικής, φιλοσοφίας και μεθοδολογίας, που στοχεύουν σε ένα “παιδοκεντρικό” σύστημα εκπαίδευσης. Τα βασικά χαρακτηριστικά είναι:
1. η δημοκρατική εκπαίδευση
2. οι εκατό τρόποι έκφρασης των παιδιών
3. τα παιδιά αποτελούν το επίκεντρο ενδιαφέροντος και ρυθμίζουν τη μαθησιακή διαδικασία
4. το ενδιαφέρον και η συμμετοχή των γονέων στις δραστηριότητες
5. ο ενθαρρυντικός ρόλος του δασκάλου
6. το περιβάλλον ως “τρίτος δάσκαλος”
7. ο δάσκαλος εικαστικών και τα “atelier”
Τα παιδιά ενθαρρύνονται να ερευνήσουν το περιβάλλον τους και να εκφραστούν μέσα απο “συμβολικές γλώσσες” των τεχνών όπως το σχέδιο, η γλυπτική, ο λόγος, η κίνηση, τα παιχνίδια με σκιές κ.α..

Ο Loris Malaguzzi

O Loris Malaguzzi (1920-1994) γεννήθηκε στην πόλη Correggio της βόρειας Ιταλίας. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο University of Urbino και αργότερα σπούδασε Ψυχολογία στο Italian National Research Center στη Ρώμη. Ένας διανοούμενος Ιταλός δάσκαλος ο οποίος θεωρείται ο εμπνευστής και υλοποιητής της προσέγγισης του Reggio Emilia. O Malaguzzi είχε αφιερώσει τη ζωή του στο όραμα του, δηλαδή στην εδραίωση μιας εκπαιδευτικής κοινότητας (γονείς, δασκάλους, παιδιά,), οι οποίοι συνεργάστηκαν για πολλά χρόνια και εξακολουθούν να συνεργάζονται ακόμη και σήμερα εδραιώνοντας ένα σύστημα το οποίο λειτουργεί και εξακολουθεί να εξελίσεται.

Η Iστορία

Tο Reggio Emilia είναι μια πόλη βόρεια της Ιταλίας, η οποία είναι γνωστή τόσο για την αγροτική όσο και τη βιομηχανική παραγωγή της. Ωστόσο, έχει ασπάσει το ενδιαφέρον ερευνητών απο διάφορες επιστημονικές κοινότητες ανα τον κόσμο, λόγο των πρωτοποριακών υποδομών που έχει αναπτύξει στην προσχολική αγωγή. Αμέσως μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο την άνοιξη του 1945 ο Loris Malaguzzi καλείται σε ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο γεγονός. Οι άνθρωποι του Reggio Emilia αποφάσισαν να χτίσουν και να οργανώσουν ένα σχολείο για μικρά παιδιά. Ο Malaguzzi φτάνοντας στην πόλη με το ποδήλατο του αντικρίζει γυναίκες να μαζεύουν και να ξεπλένουν τούβλα. Η ιδέα προήλθε απο τους γονείς, οι οποίοι είχαν αποφασίσει πως στην προσπάθεια τους αυτή η οικονομική υποστήριξη θα προερχόταν απο την πώληση ενός εγκαταλελειμμένου πολεμικού οχήματος, κάποιων φορτηγών και μερικών αλόγων, που άφησαν πίσω τους οι Γερμανοί αποχωρώντας. Έτσι λοιπόν, “mattone su mattone” (λιθαράκι, λιθαράκι) χτίστηκε απο τους γονείς και δασκάλους, το πρώτο σχολείο στη Βίλλα Τσέλλα. Το εκπαιδευτικό σύστημα, αναπτύχθηκε μέσα απο μια αμοιβαία σχέση γονέων και εκπαιδευτικών.

Το περιβάλλον ως “τρίτος δάσκαλος”

Το εκπαιδευτικό περιβάλλον στα σχολεία του Reggio Emilia αποτελεί σημαντικό παράγοντα ανάμεσα σε αυτόν και στο παιδί. Αναδεικνύει ένα πλούσιο σε ερεθίσματα και δυνατότητες σχολικό περιβάλλον το οποίο με κατάλληλους χειρισμούς μετατρέπεται σε πεδίο ερεθισμάτων, δράσης και μάθησης. Ο περιβάλλοντας χώρος θεωρείται παράγοντας της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεδομένου ότι με την κατάλληλη οργάνωση και εξοπλισμό ενισχύει τη μάθηση και υποκινεί την ενεργή αλληλεπίδραση του παιδιού με το περιβάλλον. Το παιδί συμμετέχει ενεργά και αυτόνομα σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε φυσικό φως και γεμάτο απο εσωτερικά φυτά. Η piazza, τα atelie, οι αίθουσες, η βιβλιοθήκη, η κουζίνα, τα υλικά, ο φυσικός φωτισμός και οι ξεκάθαροι διαμορφωμένοι χώροι δημιουργούν ευκαιρίες για ενεργητική συμμετοχή και μάθηση του παιδιού.
×
Responsive Menu Clicked Image